FİLM TAVSİYELERİ

İçinizi ısıtıcak size yaşamayı çok sevdirecek bir film!

Umudunu Kaybetme 2006 Dram 1 saat 57 dakika

San Francisco’da karısı Linda ve oğlu Christopher yaşayan Chris Gardner, 1981 yılında pahalı ve çabuk demode olan bir teknoloji olan kemik tarayıcı ürünlerinin satışını üstlenir. Bu ürünlerin satışında başarı sağlayamaması üzerine karısı Linda tarafından terk edilir.

Maddi kazanç sağlamak için değişik alanlara yönelen Gardner Dean Witter’dan bir yönetici ile tanışır ve bir Rubik Küpü’nü çözerek onu etkiler. Tanıştığı yeni kişi sayesinde borsada sarraf olabilmek adına bir şans yakalar. Dean Witter’da stajyer olur ve ücret almasa da programın sonunda iş ve parlak bir gelecek elde edeceğini umarak kabul eder. Parasal güvencesi olmayan Chris ve oğlu, kısa süre sonra oturdukları daireden çıkartılırlar ve düşkünler evi, otobüs durağı, tuvalet gibi geceyi geçirmek için bulabildikleri her yerde kalırlar.

Chris, babalık görevini sevgi ve özenle yerine getirmeye devam eder. Oğlunun da kendisine karşı duyduğu sevgi ve güveni karşısına çıkan engelleri aşmak için kullanır.

Filminden Çıkarılacak 5 Ders

1- Hayat Uzun ve Zorlu Bir Sınavdır

2- Sabır Önemli Bir Sermayedir

3- Her Ne Olursa Olsun Umudunu Kaybetme

4- Hatalardan Ders Çıkarmak Oldukça Önemlidir

5- Akıl ve Azim Bir Araya Gelince Açılmayacak Kapı Yoktur

Hala filmi izlemediyseniz kesinlikle izlemenizi tavsiye ediyorum. Filmden güzel bir sözle yazımı sonlandırıyorum. İyi seyirler!

« Mutluluk belki de sadece arayacağımız bir şeydir ve belki de hiçbir zaman sahip olamayacağımız bir şeydir. »
Etiketler

Merve BAYRAM

Kim miyim? Sadece bu dünyadan gelip geçen geçerken de yazı yazmayı çok seven bir kulum. Belkide kelimelerin arkasına sığınmış bir Merveyim. Aslında ben hala çocuk hayalleri olan 25 yaşına gelmiş içindeki çocuğu öldürmemiş. . Birazcık da öldürmek istemeyen. İşte o benim! Adım sanım vss.. Bunlar gereksiz birer teferruat Sevgili okuyucularım. İstiyorum ki şu dünyada sadece yazdıklarımla birilerinin kalbine, ruhuna dokunabilmek. Ortak bir bağ oluşturup, bütünleşebilmek. Çünkü ben yazarken o an aklımda olanlar kalemime düşer. Sonra kelimelere sığınır koca bir volkan gibi yazılara dökülürüm. Tabi ara sıra gülmek sokağa, mizaha kulak vermek yeri gelince teknolojiden haberlerden haberdar olmak. Aslına bakarsanız evet bu hep hayalimdi. . Küçükken bile bir şeye sinirlenip sevindiğimde hep yazardım. Sonunun nereye varacağını bilmeden kelimeler cümle olup taşardı küçücük yüreğimde. . Şimdi büyüdüm! Anladım ki; Sanırım kendimi bir tek yazarak ifade edebiliyorum.. ve artık yazılarımı sizinle paylaşma vakti ...

Buna Benzer Yazılarım

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir

Close

Adblock Detected

Please consider supporting us by disabling your ad blocker